تعریف ربات

در سال 1920، کارل کاپک، نویسنده چک، نمایشنامه علمی تخیلی Express Rossam's Universal Robots Express را منتشر کرد. در این نمایشنامه، کاپک کلمه چکی «روبوتا» را به اشتباه «ربات» به معنای برده نوشته است. این نمایشنامه تأثیر غم انگیز توسعه ربات را بر جامعه بشری نشان می دهد و توجه گسترده را به خود جلب می کند و منشاء کلمه "ربات" را در نظر می گیرد. در این نمایش، روبات‌ها در سکوت و بدون احساس و عواطف، طبق دستور استاد خود کار می‌کنند و کارهای سخت را به صورت یکنواخت انجام می‌دهند. بعداً، شرکت Rossam به موفقیت دست یافت و به روبات‌ها عواطف بخشید که منجر به افزایش سریع برنامه‌های کاربردی آنها شد.

ربات ها در کارخانه ها و کارهای خانه ضروری می شوند. روبات ها متوجه می شوند که انسان ها به شدت خودخواه و ناعادل هستند و در نهایت شورش می کنند. توانایی های فیزیکی و فکری برتر آنها به آنها اجازه می دهد تا انسانیت را از بین ببرند. با این حال، روبات ها نمی دانند چگونه خود را بسازند و معتقدند به زودی منقرض خواهند شد، بنابراین شروع به جستجو برای بازماندگان انسان می کنند، اما بی فایده است. در نهایت، یک ربات زن و مرد با توانایی های ادراک برتر عاشق یکدیگر می شوند. سپس روبات‌ها به انسان تبدیل شدند و جهان دوباره احیا شد.

Kepker مسائل مربوط به ایمنی ربات، ادراک، و{0}}تولید خود را مطرح کرد. پیشرفت در علم و فناوری ممکن است به مشکلاتی منجر شود که بشریت نمی خواهد ببیند. اگرچه داستان علمی تخیلی صرفاً یک تخیل است، جامعه بشری ممکن است با این واقعیت روبرو شود.

① یک ربات نباید به انسان آسیب برساند یا از طریق بی عملی اجازه آسیب رساندن به انسان را بدهد.

② یک روبات باید از دستورات داده شده توسط انسان اطاعت کند مگر در مواردی که این دستورات با قانون اول در تضاد باشد.

③ یک روبات باید از وجود خود در برابر آسیب محافظت کند، مگر اینکه چنین حفاظتی با دو قانون اول در تضاد باشد.

این سه اصل به جامعه روبات‌ها اخلاق جدیدی می‌بخشد و دستورالعمل‌های بسیار معناداری را برای محققان، طراحان، تولیدکنندگان و کاربران روبات‌ها ارائه می‌کند.

در اولین کنفرانس رباتیک که در سال 1967 در ژاپن برگزار شد، دو تعریف نماینده ارائه شد. یک تعریف که توسط ماساهیرو موری و شوهی گودا ارائه شده است، ربات را به عنوان یک ماشین انعطاف پذیر با هفت ویژگی تعریف می کند: تحرک، فردیت، هوش، تطبیق پذیری، ماهیت نیمه{2}}مکانیکی/نیمه{3}}انسان، اتوماسیون، و تابعیت. بر اساس این تعریف، موری استفاده از ده ویژگی را برای نشان دادن تصویر ربات پیشنهاد کرد: اتوماسیون، هوش، فردیت، ماهیت نیمه-مکانیکی/نیمه{6}}انسانی، عملکرد، تطبیق پذیری، قابلیت های اطلاعاتی، انعطاف پذیری، محدود بودن، و تحرک. تعریف دیگری که توسط ایچیرو کاتو ارائه شده است، ربات را به عنوان ماشینی تعریف می کند که دارای سه شرط زیر است:

① فردی با سه عنصر اساسی: مغز، دست و پا.

② داشتن حسگرهای غیر تماسی (دریافت اطلاعات از راه دور با استفاده از چشم و گوش) و حسگرهای تماس.

③ داشتن حسگرهایی برای تعادل و حس عمقی.

این تعریف تاکید می کند که یک ربات باید دارای ویژگی های{0}شبیه انسان باشد، به این معنی که وظایف را با استفاده از دستان خود انجام می دهد، با پاهای خود حرکت می کند، و وظایف را تحت فرمان یکپارچه از طریق مغز خود انجام می دهد. حسگرهای غیرتماسی و تماسی معادل حواس پنجگانه در انسان هستند و ربات را قادر می‌سازد تا محیط خارجی خود را تشخیص دهد، در حالی که تعادل و حس عمقی حسگرهای ضروری برای ربات برای درک وضعیت خود هستند.