محدوده کاری به مجموعه تمام نقاط قابل دسترسی توسط افکتور انتهایی یا مرکز مچ دست یک ربات دستکاری کننده اشاره دارد که به عنوان منطقه کار نیز شناخته می شود. از آنجایی که افکتورهای انتهایی در شکل ها و اندازه های مختلفی وجود دارند، این به منطقه کاری بدون افکتور انتهایی اشاره دارد تا به دقت پارامترهای مشخصه ربات را منعکس کند. شکل و اندازه محدوده کاری بسیار مهم است. یک ربات ممکن است نتواند یک کار را به دلیل یک منطقه مرده غیرقابل دسترسی برای افکتور انتهایی انجام دهد.
محدوده کار دستکاری ربات بر اساس الزامات فرآیند و مسیر حرکت دستکاری کننده تعیین می شود. مسیر یک دستکاری کننده اغلب ترکیبی از چندین عمل است. هنگام تعیین محدوده کاری، مسیر را می توان به اقدامات فردی تجزیه کرد و حداکثر ضربه دستکاری کننده ربات با حرکت هر عمل جداگانه تعیین می شود. برای سهولت در تنظیم، مقدار ضربه را می توان به طور مناسب افزایش داد. هنگامی که حداکثر ضربه هر عمل مشخص شد، محدوده کاری دستکاری ربات ثابت می شود.
حداکثر سرعت کار
این معمولاً به حداکثر سرعت عملگر انتهایی دستکاری کننده ربات اشاره دارد. افزایش سرعت راندمان کار را بهبود می بخشد. بنابراین، بهبود قابلیت های شتاب و کاهش سرعت ربات و اطمینان از روان بودن فرآیند شتاب و کاهش سرعت بسیار مهم است.